|
|
|
Osiris Ontstaan
De heer Dockers startte de kernactiviteit in het Sint Jozefscollege te Aalst, waar hij actief was als leraar Lichamelijke Opvoeding. Hij ontdekte het krachtbal tijdens een ontmoeting met de uitvinder van het krachtbal “dhr. Etienne Schotte” en volgde in 1967 een initiatiecursus bij diezelfe Etienne Schotte” Beide leraren Lichamelijke Opvoeding waren op zoek naar een bewegingsactiviteit, die afwijkend was van de traditionele sporten. Een tweede aspect, waarnaar deze bewegingsopvoeders zochten was het winnen van kracht en fitheid. Dhr Dockers vatte met zijn leerlingen de nieuwe sport aan en hun appreciatie was voor hem een uitdaging om met zijn leerlingen krachtbal in competitie te spelen, ook in de naschoolse uurtjes. Jonge en gemotiveerde studenten van het college besloten deze nieuwe sport ook buitenschools en in competitieverband te verkennen. Zij wilden een club opstarten en vanuit financiële overwegingen deden ze dat onder de naam “Kerelsburcht”. Als zij zouden spelen onder deze naam konden zij genieten van een financieel voordeel omdat “Kerelsburcht” al een bestaande basketbalploeg van collegestudenten was die reeds subsidies kreeg. Krachtbalclub “OLC Kerelsburcht” telde een dertigtal leden. Deze ruime basis jonge spelers werd getraind en gecoacht door J.A. Dockers, die op dat moment voorzitter was van het provinciaal Comité van Oost Vlaanderen. Het bestuur omvatte volgende leden met respectievelijke functies : dhr. Ringoot als voorzitter, dhr. Lanckman als secretaris en dhr. Van Der Vinken als penningmeester. Kerelsburcht verdween uit de competitie, “Osiris” deed haar intrede : Kerelsburcht ging nog in 1968 op in een grote vereniging die binnen verschillende sporttakken actief was onder de naam “Osiris”. “Osiris” was een overkoepelende naam voor verschillende sportclubs : handbal, basketbal en ook krachtbal...Nog in het jaar 1968 viel de vereniging uit elkaar , maar de verschillende clubs bleven voortbestaan, waaronder ook “Krachtbalclub S.V. Osiris” De officiële naam van de club is S.V. Osiris Aalst, waarbij SV staat voor sportvereniging en Osiris verwijst naar de mythe van de god Osiris. De leerlingen hebben de naam van deze godheid aangebracht....Osiris, de populairste Egyptische god, die in de Nijl onderdook en met grote kracht opnieuw de kop opstak. Deze kracht was een blijvende kracht om de mensen te ondersteunen.
Krachtbalclub S.V. Osiris Aalst werd autonoom. Bestuur, financiën, terreinen, continuïteit waren zaken die ingevuld en vastgelegd moesten worden. De structuur van de club is uiterst eenvoudig : ze omvat een voorzitter, een secretaris en een penningmeester, de minimum vereisten om aan de statuten voor de krachtbalfederatie te voldoen. Vanaf 1968 tot 1980, dus dertien jaar lang werd een éénmansbeleid gevoerd door de stichter en de bezieler van de club, J.A. Dockers. Hij liet zich als voorzitter bijstaan door een secretaris en een penningmeester, maar uiteindelijk vertrok het werk bij hem en kwam het bij hem terug. Op deze solitaire periode volgde een driemansbeleid, met een effektieve invulling van de drie functies. Na J.A. Dockers was vooral Chris Eelbode de man die zich wilde engageren voor zijn club. Dhr. Eelbode kreeg de steun van Bart Neckebroeck en Jan Geeroms. Sindsdien werden de bestuursfuncties ingevuld door verschillende clubleden.
Voorzitter Bart Neckebroeck Penningmeester : Maarten Boghaert Secretaris : Joris Brouckaert Spelers Het College en S.V. Osiris Aalst gingen even verstrengeld verder als het begonnen was. De krachtbalclub recruteerde spelers in het Sint Jozefscollege te Aalst, waar leraar Jan Van den Borre de leerlingen van het laatste jaar lager onderwijs de elementaire basis voor het krachtbal meegaf. Tijdens de verdere opleiding in de humaniora werd deze basis vervolmaakt tot afgewerkte kennis en vaardigheid in de krachtbalsport. Dit was het werk van dhr. J.A. Dockers. Deze opleiding van jeugdige spelers bezorgde S.V. Osiris een continue doorstroming van jong talent, talent dat kon worden ingebouwd in de reeds bestaande ploeg. Toch lijkt het nog steeds moeilijk om de juiste verhouding tussen talent en ervaring te vinden en lukt het daarom niet altijd om een juiste verhouding te creëren tussen jong en oud. In 1984 was er een opvallend uitdunnen van de jeugdrangen. Dit was deels te wijten aan het feit dat de populariteit van krachtbal sterk bergafwaarts ging, ten voordele van stijgende belangstelling voor andere sporten zoals basketbal, volleybal, voetbal, etc. Dit verlies aan interesse werd echter goed opgevangen en sindsdien kan men spreken van een continue groei in het aantal jeugdspelers die onze jeugdploegen zijn komen versterken. Deze ontwikkeling zorgt ervoor dat de senioren alvast waardige opvolgers mogen verwachten !
Hall of fame van onze club J.A. Dockers Stichter en bezielende kracht. Via het collegekrachtbal dat hij jaar na jaar bleef promoten en waarbij hij in zoon Jan een waardig opvolger gevonden heeft, groeide Osiris Aalst uit tot een club met naam en faam binnen het krachtbalgebeuren. Ignace Nerinckx Barrageman en de eerste werper van opmerkelijk niveau bij Osiris, die in de eerste bestaansjaren van de club met Simon Phlips een stevige aanvalstandem vormde. Nerinckx had de goeie kijk op het spel, een haast onfeilbare schijnbeweging in combinatie met kracht en een echte winnaarsmentaliteit. Simon Phlips Zette met Ignace Nerinckx Osiris op het goeie spoor. Kracht en snelheid waren de sterke wapens van Simon. Bart Van Lysebeth Rechtervleugelspeler. Aanvallend de opvolger van Ignace Nerinckx. Hij paarde kracht aan visie en gedrevenheid. Soms omstreden vanwege zijn gewaagde en offensief gerichte manier van werpen en spelen. Hans Huybrecht De “Bijter”Als vleugelspeler slaagde hij er op inzet en karakter in enkele jaren lang een plaats in de eerste vier te verwerven. Nam later met bravoure een taak als coach op zich. Chris Eelbode Barrageman. Groeide in de jaren negentig uit tot een werper die met de hem eigen stijl een onmisbare steunpilaar voor het geheel was. De “Stille” kracht van Osiris Aalst die samen met enkele anderen meerdere generaties overlapte. Wim “Mo” Van Tittelboom Vleugelspeler. Zoals menig generatiegenoot heeft hij zijn steentje bijgedragen tot vele mooie momenten. Jan Van Nuffel Wellicht de meest polyvalente Osirisman in dertig jaar krachtbal. Defensief en offensief was en is hij nog steeds overal inzetbaar. Gunther Nerinckx Klasbak als vleugelspeler. Jongere broer van Ignace en begon zoals alle anderen met krachtbal op het Sint Jozefscollege. Speelt zoals generatiegenoot Jan Van Nuffel, vandaag nog steeds beresterke wedstrijden
Met dank aan J.A. Dockers
|
