Krachtbal is een balsport die gespeeld wordt tussen 2 teams van 4 personen .

Het speelveld bestaat uit een rechthoek met aan weerskanten een doelgebied. De bedoeling van het spel is de bal in het doelgebied van de tegenstander te brengen door middel van maximaal drie worpen (bij de jeugd tot en met 15 jaar, 4 worpen). Wie de meeste punten scoort in een tijdsspanne van 2 maal 25 minuten, is de winnaar. De speelbal weegt 4 kilogram voor de heren en 2 kilogram voor de dames. Bij de jeugd wordt er met een lichtere bal gespeeld.

Krachtbal wordt voornamelijk gespeeld in West-Vlaanderen waar het ook is uitgevonden door de Brugse sportleraar Etienne Schotte.
 

Een krachtbalveld is minimum 36 meter lang en 13 tot 14 meter breed en is in twee gelijke delen verdeeld door de middellijn. Op 24 tot 26 meter van elkaar liggen de doellijnen, die samen met de zijlijnen de minstens 6 meter lange doelgebieden afbakenen. Op 4 meter van de doellijn is er de vrije worplijn. Dit is de dichtste plaats van waar men naar het doelgebied mag werpen. Naast het veld is een neutrale zone van 2 meter verplicht. In de hoogste afdelingen is een balvaste omheining verplicht.
 

Een wedstrijd wordt betwist tussen twee ploegen van elk 4 spelers. Elke ploeg beschikt over maximum 4 wisselspelers. De verdedigende ploeg stelt zich vrij op. De effectiefste opstelling is echter de ruitvorm met als voorste punt de barragespeler, opzij twee vleugelspelers en achteraan een achterspeler. De spelers van de aanvallende ploeg mogen zich vrij opstellen op voorwaarde dat ze op minstens twee meter van de verdedigers gaan staan. Zij mogen de verdedigers hinderen bij het vangen van de bal. Zodra de aanval gestart is, mogen ze echter niet meer bewegen op minder dan twee meter van de verdedigers en mogen zich niet op minder dan twee meter achter de verdedigers bevinden.
 

De aanvallende ploeg start aan de vrije worplijn van het eigen doelgebied en probeert in maximaal 3 (of 4 bij de jeugd tot 15 jaar) worpen te scoren in het doelgebied van de tegenpartij. De werpwijze is niet vrij: enkel de nekworp en de rugworp (achterwaartse worp) zijn toegelaten. De volgende worp mag telkens genomen worden van op de plaats waar de bal na de vorige worp de eerste maal de grond raakte binnen het speelveld (= werpplaats). Zo schuift men op in de richting van het doelgebied van de tegenpartij. Zodra de kans zich voordoet mag de aanvallende ploeg scoren. De verdedigers proberen ofwel de terreinwinst te beperken door de bal af te blokken, ofwel zelf in balbezit te komen door de bal te vangen binnen het speelveld zonder dat deze de grond raakt. Ze mogen daarbij de bal naar elkaar doortoetsen. Slagen ze er in te bal te vangen, dan mogen ze van op die plaats (=werpplaats) beginnen met aanvallen. Bij de laatste worp is het voor de verdedigers voldoende de bal te stoppen voor de eigen doellijn. Men scoort een doelpunt als de bal de grond raakt in het doelgebied van de tegenpartij. Een doelpunt gescoord met een rugworp telt dubbel (= 2 punten).
 

Krachtbal wordt alleen in Vlaanderen in competitievorm gespeeld. In verschillende andere landen (Groot-Brittannië, Verenigde Staten, Nederland, Frankrijk, Noorwegen, Portugal, de Tsjechische Republiek, Zwitserland, Zweden, Italië, Spanje) is krachtbal ooit gelanceerd, maar nooit doorgebroken. In Nederland is zelfs ooit een eigen competitie gestart, maar momenteel is geen enkele club nog actief. In 1999 en 2002 werden er in Buggenhout als promotie voor de sport Europese Kampioenschappen georganiseerd met als winnaars de scholieren van West-Vlaanderen 4 (1999) en Buggenhout (2002). In 2003 werd er in Portugal zelfs een Wereldkampioenschap georganiseerd met deelname van Brazilië en Angola. Frankrijk werd de winnaar van dit WK. De Belgische deelnemers, de scholieren van Baasrode, werden toen pas derde.